گزارش نقد به مناسبت ۲۲بهمن: نقد ترانه تسخیر شب از دکتر بقایی

گزارش نقد به مناسبت ۲۲ بهمن ترانه: «تسخیر شب»  
(سروده دکتر حجت بقایی)

ویرانیوز _ گروه خبری تحلیلی یک کتاب// «تسخیر شب» اثری است که در فضای حماسی و آرمان‌گرایانه انقلاب اسلامی شکل گرفته و به مناسبت سالروز ۲۲ بهمن منتشر شده است. حجت بقایی در این شعر، تلاش کرده مفاهیم مقاومت و عشق به وطن را در قالبی استعاری و پرتصویر بیان کند؛ ترانه‌ای که میان "ادبیات پایداری" و "زبان احساسی موسیقی انقلابی" در نوسان است.
✓تحلیل محتوایی: شعر، با تصویری از شب آغاز می‌شود؛ شبی که رمز تاریکی، توطئه و انتظار نبرد است:
> «در دل تاریک شب، صد راز در سینه نشسته»

این نقطه شروع، مخاطب را وارد فضایی پر تنش می‌کند و تا انتها، حرکت از تاریکی به سوی نور، به‌مثابه محور مفهومی اثر باقی می‌ماند. شاعر در بندهای بعد، تقابل خیر و شر را از سطح انسانی به سطح اسطوره‌ای می‌کشاند، جایی که اولیا در مرزها و «روح رستم» و «روح بابک» در صحنه نبرد جان می‌گیرند. چنین پیوندی با میراث تاریخی ایران یادآور شیوه‌های سرودهای انقلابی دهه شصت است که اسطوره را با ایمان درآمیختند.
✓زبان و ساختار: از نظر زبانی، اثر گرایش به "تصویرسازی سنتی با چاشنی استعاره معاصر" دارد. ترکیبهایی چون «ابرها هم گیسوانش بسته» یا «غول‌ها اطراف ما» بر پایه تخیل نمادین بنا شده‌اند، اما در برخی مواضع، ازدحام استعاره موجب تراکم معنایی بیش از اندازه و کاستن از جریان طبیعی موسیقی شعر شده است. با این حال، انسجام معنایی «وطن‌دوستی بر پایه ایمان» تا پایان حفظ می‌شود.
وزن شعر نیز به رغم آزادی نسبی، نظمی نزدیک به «بحر رمل مثمن محذوف» دارد که با ریتمهای حماسی و موسیقایی قابل اجرا در قالب ترانه است. این ویژگی به اثر قابلیت آوازی بخشیده و در تولید صوتی می‌تواند شدت عاطفه متن را تقویت کند.
✓ جنبه هنری و پیام اجتماعی:
در حوزه‌ پیام، شعر در خط روایت آشنای "ایرانِ نور بر فراز تاریکی دشمن" حرکت می‌کند؛ اما نکته مثبت آن، زبان شخصی تر و احساسی بقایی است. او به جای شعار مستقیم، از تصویرهای شاعرانه بهره می‌گیرد تا آرمان مقاومت را واگویه کند.
از دیدگاه نقد اجتماعی، چنین متنی می‌تواند در دوران پرچالش منطقه‌ای، یادآور ارزشهای وحدت ملی و ایمان باشد, بی‌آنکه از کلیشه سرودهای رسمی عبور کامل کرده باشد، ولی تلاشش برای پیوند معنا با استعاره، آن را از حالت صرفاً شعاری جدا می‌سازد.
 به گزارش خبرنگار ما؛ «تسخیر شب» را می‌توان ترکیبی میان «حماسه و عرفان ملی» دانست؛ شعری که می‌خواهد از دل تاریکی فتنه، امید و روشنایی وطن را بیرون بکشد. شاعر در بیان عاطفه ملی زبان فخیم و گاه سخت را برگزیده، که در اجرا و خوانش آوازی می‌تواند تأثیرگذارتر شود.
✓نقد نهایی: این ترانه در ساختار و مضمون دارای روح انقلابی و عاطفه وطن‌دوستی است؛ از نظر ادبی نیازمند تعدیل تصاویر و ریتم برای دریافت عمومی‌تر، اما پیامش صادقانه و هم‌راستا با مفهوم ۲۲ بهمن است: «ایمان، نور و پایداری در برابر شب.»

_ نقد: گروه تحلیل و نقد یک کتاب
///

چرا سازش کلید شکوفایی رقابت کارآفرینان است؟

 

صلح در سنگر کسب‌وکار: چرا سازش، کلید شکوفایی رقابت عادلانه کارآفرینان است؟

(دکتر حجت بقایی؛ دبیر کارگروه صلح و سازش کارآفرینان صنعت ایرانی)

مقدمه: تنش در اکوسیستم کارآفرینی

ویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱), دنیای کارآفرینی مملو از پویایی، نوآوری و البته، رقابت است. این رقابت، موتور محرک پیشرفت است، اما زمانی که از مرزهای سالم عبور کرده و به درگیریهای فرسایشی تبدیل می‌شود، نه تنها مانع رشد فردی، بلکه تهدیدی برای کل اکوسیستم اقتصادی محسوب می‌شود. در این میان، مفهوم «صلح و سازش» دیگر یک گزینه اخلاقی نیست، بلکه یک "استراتژی حیاتی" برای بقا، حفظ منابع و تضمین تداوم نوآوری است. کارآفرینان باید بیاموزند که چگونه به جای سرمایه‌گذاری انرژی در دعاوی حقوقی و اختلافات، مسیر همکاری و تفاهم را برای حفظ یک «رقابت عادلانه» در پیش گیرند.

 

۱. هزینه‌های سنگین نزاعهای تجاری: درگیریهای کارآفرینان اغلب به دلیل مسائلی مانند نقض قرارداد، مالکیت فکری، یا سوءتفاهمات تجاری رخ می‌دهد. هزینه‌های این نزاعها فراتر از پرداختهای مالی مستقیم است:

✓فرسایش منابع مالی: دعاوی طولانی‌مدت، هزینه‌های سنگینی بر دوش شرکتها تحمیل می‌کند که این منابع می‌توانستند صرف تحقیق و توسعه، بازاریابی یا توسعه نیروی انسانی شوند.

✓اتلاف زمان و انرژی مدیریتی: زمانی که مدیران ارشد مجبورند برای جلسات دادگاه یا دفاع حقوقی وقت بگذارند، از وظیفه اصلی خود یعنی رهبری و رشد کسب‌وکار باز می‌مانند.

✓آسیب به اعتبار برند: اختلافات عمومی، به‌ویژه در شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند اعتماد مشتریان، سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری را خدشه‌دار کند.

سازش، با ارائه یک راه‌حل سریع و محرمانه، این منابع حیاتی را برای سرمایه‌گذاری مجدد در مسیر رشد آزاد می‌سازد.

۲. سازش به مثابه استراتژی مدیریت ریسک: کارآفرینی ذاتاً با ریسک‌پذیری عجین است. اما ریسکهای خارجی (بازار، تکنولوژی) باید با ریسکهای داخلی (درگیریهای حقوقی) مدیریت شوند.

سازش، فرآیندی است که در آن طرفین با پذیرش نقاط ضعف پرونده خود، به دنبال یک راه‌حل برد-برد (یا حداقل با کمترین باخت) می‌گردند. این رویکرد، ریسک «عدم قطعیت» را که بزرگترین دشمن سرمایه‌گذاری است، کاهش می‌دهد. یک کارآفرین هوشمند می‌داند که گاهی یک توافق ناعادلانه در کوتاه‌مدت، بهتر از یک پیروزی پرهزینه در بلندمدت است، زیرا به او اجازه می‌دهد تمرکز خود را حفظ کند.

۳. تقویت اکوسیستم از طریق همکاریهای استراتژیک:

بسیاری از کارآفرینان بزرگ، رقبای دیروز خود را به شرکای امروز تبدیل کرده‌اند. در بازارهای نوظهور یا حوزه‌های تخصصی، هم‌افزایی قدرت بیشتری نسبت به رقابت کورکورانه دارد.

وقتی کارآفرینان یاد می‌گیرند که اختلافات خود را از طریق "میانجیگری و مذاکره" حل کنند، یک شبکه قویتر و منعطف‌تر ایجاد می‌شود. این سازشها منجر به:

✓تبادل دانش: به اشتراک‌گذاری بهترین شیوه‌ها به جای مخفی‌کاری اطلاعات.

✓ایجاد اتحادهای تاکتیکی: تشکیل کنسرسیومها برای پروژه‌های بزرگتر که هیچ یک از طرفین به تنهایی توان اجرای آن را ندارند.

✓کاهش نفوذ بازیگران خارجی: یکپارچگی صنعت باعث می‌شود که با قدرت بیشتری در برابر رقبای بین‌المللی یا چالشهای نظارتی بایستند.

۴. سازش و حفظ «رقابت عادلانه»: نکته کلیدی که شما به آن اشاره کردید، «رقابت عادلانه» است. سازش نه تنها با رقابت مخالف نیست، بلکه آن را تقویت می‌کند، البته به شیوه سالم:

✓رقابت بر سر نوآوری، نه بر سر وکیل: وقتی اختلافات به سرعت حل شوند، تمرکز کارآفرینان از جنگ حقوقی به سمت توسعه محصول و جذب مشتری بازمی‌گردد. این همان رقابت اصیلی است که به نفع مصرف‌کننده نهایی است.

✓جلوگیری از احتکار منابع: نزاعها منابع (نقدینگی، نیروی انسانی متخصص) را از گردش سالم بازار خارج کرده و به نفع یک طرف خاص درگیر دعوا مسدود می‌کنند. سازش، این منابع را به سرعت به چرخه تولید بازمی‌گرداند.

✓ایجاد زمین بازی برابر: نهادهایی که بر میانجیگری تمرکز دارند، اطمینان می‌دهند که قدرت مالی یک شرکت بزرگ نتواند یک استارتاپ نوآور را تنها با تهدید به طرح دعاوی طولانی‌مدت از دور خارج کند.

 

✓نتیجه‌گیری؛ فرهنگ‌سازی برای آینده کسب‌وکار:

صلح و سازش در میان کارآفرینان، بیانگر بلوغ یک بازار است. این به معنای پذیرش ضعف یا عقب‌نشینی نیست، بلکه نماد استفاده از هوش استراتژیک برای به حداکثر رساندن ارزش در یک محیط پر از عدم قطعیت است. کارآفرینانی که فرهنگ سازش را در سازمان خود نهادینه می‌کنند، در واقع برای انعطاف‌پذیری بلندمدت خود سرمایه‌گذاری می‌کنند. آنها می‌دانند که تنها با حفظ یک محیط رقابتی سالم و عادلانه است که نوآوری شکوفا شده و همه بازیگران، از کوچکترین استارتاپ تا بزرگترین صنعتگر، می‌توانند سهمی از رشد اقتصادی کشور داشته باشند.

+++

انتشار ترانه: تسخیر شب ، به مناسبت ۲۲بهمن ۱۴۰۴

به مناسبت فرارسیدن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی

ترانه «تسخیر شب» از حجت بقایی

ادبیات توسعه|| همزمان با چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، ترانه‌ای با عنوان «تسخیر شب» از حجت بقایی منتشر شد؛ اثری که مضامین مقاومت، ایمان و عشق به وطن را در قالبی شاعرانه و حماسی به تصویر می‌کشد.

 

در این شعر، شب نماد تاریکی و فتنه است و حرکت از «سیاهی به سوی نور» محور اصلی معنا را شکل می‌دهد. شاعر با بهره‌گیری از تصویرهای نمادین چون «غول‌های اطراف» و «چشم سرخ آتشین»، فضای نبرد و بیداری را در ذهن مخاطب می‌سازد.

حجت بقایی در «تسخیر شب» از میراث اسطوره‌ای ایران الهام گرفته است؛ جایی که به گفته منتقدان، حضور نمادین اولیا در خاک ایران زمین و همچنین «روح رستم» و «روح بابک» یادآور پیوند میان حماسه‌های ملی و آرمانهای انقلابی است. از منظر فنی، زبان شعر تلفیقی از ساختار سنتی و بیان احساسی معاصر دارد و با ریتمی منظم، قابلیت اجرا به صورت ترانه آوازی را داراست.

منتقدان ادبی این اثر را تلاشی در مسیر بازتعریف مفاهیم وطن دوستی در قالب شعر انقلابی می‌دانند؛ متنی که با وجود بار سنگین استعاره‌ها، پیام اصلیش را روشن و صادق منتقل می‌کند.

به گزارش خبرنگار ما، «تسخیر شب» را می‌توان نمونه‌ای از پیوند هنر و آرمان دانست؛ شعری که در فضای فرهنگی این روزها، یادآور نقش ایمان و وحدت ملی در گذر از تاریکیهاست.

+++

فیلمنامه «زخم انتقال» نقدی بر هم نشینی ظالمانه آدمها

وقتی هم‌نشینی با انسانها دشوار می‌شود؛ «زخم انتقال» و مواجهه با نتایج شوم گذشته

------
واحد خبر کارگروه صلح و سازش \\ ادبیات توسعه _ تهران|| فیلمنامه «زخم انتقال» نوشته دکتر حجت بقایی، به عنوان یک اثر دراماتیک با داستانی بسیار تلخ، آماده ورود به مرحله تولید شده است. این اثر بر اساس تجربه‌ای شخصی و ناگوار شکل گرفته است که نویسنده را وادار به پذیرش شرایطی ناخواسته و انتقال اجباری به استان گیلان می‌کند.

 دکتر بقایی که خود خالق این اثر است، در تشریح دلیل عمق تلخی فیلمنامه، پرده‌ای از وقایع دردناک زندگی خود را بازگو می‌کند. او اظهار می‌دارد: «در دوران زندگیم در تهران، شاهد از دست دادن هشت نفر از بهترین دوستانم در حوادث مشکوک رانندگی بودم. این سلسله وقایع، مرا به سمت گیلان کشاند.»

 بنا بر گفته نویسنده، در گیلان با وجود مردمان خوب و شریف، بقایی با افراد نادری مواجه شده است که توصیف آنها با واژه «آدم» برایش بسیار دشوار است. او در این باره می‌گوید: «در این خطه، دلیل آن مرگهای مشکوک را تا حدود زیادی دریافتم.» این کشف، محور اصلی تنش و تاریکی روایت «زخم انتقال» را تشکیل می‌دهد.

 این فیلمنامه که ترکیبی از همکاری در شرایط خاص و تلاش برای بقا در محیطی ناآشنا است، مرز میان واقعیت و خیال را به شکلی مبهم نگه می‌دارد. دکتر بقایی در پایان این توضیحات تلخ، قضاوت نهایی را به عهده مخاطب می‌گذارد تا تعیین کند آیا این حکایت، بازتابی از یک حقیقت تلخ مستند است یا خیر. این فیلمنامه در هر صورت تولید شده، چه فیلم شود و چه نشود، صد در صد مخاطبین در مورد آن قضاوت خواهند کرد، امیدوارم بازخوردهای خوبی از مخاطبین بگیرم.

 تیم تولید فیلمنامه در حال حاضر آماده همکاری برای به ثمر رساندن این پروژه است که پتانسیل تبدیل شدن به یک اثر سینمایی بحث‌برانگیز و تأثیرگذار را دارد.

ترانه: جزیره سایه ها / در دل اقیانوس انسان نفس نمی کشد

 

ترانه: «جزیره‌ سایه‌ها»

(دکتر حجت بقایی)

 

در دلِ اقیانوسِ ساکت

جزیره‌ای نفس می‌کشد

با بوی تعفنِ طلا

و خنده‌هایی که از خون ساخته‌اند.

کودکان

عروسکهای بی‌صدا

در بازیِ اربابانِ تاریکی

چشمهایشان را جا گذاشتند.

عقل

به زنجیر کشیده شد

اندیشه

در بازارِ فریب فروخته شد.

شیطان

دیگر چهره ندارد؛

او در لبخندِ سیاست

و نغمه سرمایه می‌رقصَد.

ای انسان

تو را از خودت دزدیدند

و از استخوانهایت برج ساختند.

در این جزیره

نورِ وجدان خفه شد

و دریا

فریادِ قربانیان را

با موجهای سرب گون

دفن کرد.

+++

این روزها در مورد «جزیره اپستین» زیاد می شنویم، مواردی که انسان بودن آدمها را بدجور زیر سئوال می برد...

A song of dr. Hojjat Baghaei for 22 bahman 1404

A Song for: 22 BAHMAN 1404

«Conquering The Night»

​

Song Write: Dr. Hojjat Baghaei

Persia: تسخیر شب

finglish: Taskhire Shab

#song#poet#conquering_the_night#dr_hojjat_baghaei#taskhire_shab#iranain#22_bahman#hojjat_baqaee#تسخیرـشب#ترانهـفارسی#ایرانیان#ایران#ادبیاتـتوسعه#حجتـبقایی

عشق جانسوز _ سروده ای از دکتر بقایی

 

عشق جانسوز

(ترانه سرا: دکتر حجت بقایی)

 

پس بگو! عشق طبیبیست که داروش جفاست؟

که زِ جانمایه من، جز جگرِ خون نچشید!

به هوایت زِ سرِ کوی نرفتم، اما

پای مجنون نه به این جاده پر پیچ رسید!

ساقیا باده وصلت به فلانی که رسید

خون دل خورد و زِ پیمانه او، باده نچید!

من که دلبسته آن روی نکوی تو شدم

سایه‌ای هم زِ وفای تو به راهم ندمید!

نکند وعده وصل تو سرابی باشد

که به هر سو که دویدم، به سرابم نرسید؟

آتشی در دلِ من شعله‌زنان است، ای دوست

وین دلِ سوخته از سوزشِ خود، آه کشید!

گرچه صد خار غم از راه تو بر جان بنشست

نخلِ امیدِ وصالت به دلِ ما ندمید!

رازِ پنهان مرا با که توان گفت که او

از سرِ راز دلِ عاشقی ما نشنید؟

گر به طاعت همه عمرم به تو بگذاشتم

حکمِ جور تو، مرا از درِ وصلت رانید!

این دلِ خسته، غریبانه به دامت افتاد

تا که از عشق تو، جانی به لبانش پرسید!

تا سحر ناله شبگیرِ مرا باد شنید

کس نپرسید که این مرغ گرفتار چه دید؟

////

 

#ترانه

#شعرـفارسی

#شعرـسنتی

#ادبیاتـفارسی

#حجتـبقایی

#عشق

#پوستر

#دکترـبقایی

#عکسـنوشت

 

کلینیک تحقیق و توسعه دکتر حجت بقایی

#کلینیکـتحقیقـوـتوسعه

#دکترـحجتـبقایی

 

#مشاورـکارآفرینان

#کارگاهـآموزشی

#مستندـبیوگرافی

#اطلاعـرساتیـتخصصی

#صنایعـغذایی

#ایران

#صلحـوـسازش

#گیلان

#مازندران

#قزوین

#تهران

#البرز

#کارگروهـصلح

#کهگلویهـوـبویرـاحمد

#ترانه

#چهارـمخالـبختیاری

#لرستان

#سمنان

#خوزستان

#شعر

#سیستانـوـبلوچستان

#گلستان

#خراسان

#فیلمنامه

آدمهای همراه پله های ترقی یا تکیه گاههای کور

گزارش تحلیلی: آدمهای همراه پله‌های ترقی یا تکیه‌گاه کور / واکاوی انزوای بشر در تعاملات ابزاری

(( در گفتگو با دکتر حجت بقایی مشاور تحقیق و توسعه، پژوهشگر و مستندساز ))

اختصاصی واحد خبر کارگروه صلح و سازش _ اخبار مدیریت|| از سال ۱۳۶۸ تا امروز، تجربه زیستن در میان اقشار گوناگون جامعه، از کودکان خیابانی تا استادان، مدیران و چهره‌های حوزه‌های گوناگون چون رسانه، صنایع، کشاورزی و فناوری، فرصتی فراهم کرده است تا روندی عمیق در رفتار اجتماعی انسانها مشاهده شود.

یکی از یافته‌های قابل تأمل در این مسیر آن است که انسانها در روابط خود، اغلب دیگری را نه به‌عنوان هم‌نفس و همراه مسیر رشد، بلکه به شکل پله‌ای برای صعود یا تکیه‌گاهی برای استراحت می‌بینند. این رفتار، گرچه در ظاهر نشانه اعتماد است، در واقع ریشه در یک نگاه ابزاری به روابط انسانی دارد.

 

✓تحلیل روان‌شناختی پدیده “دیگری به مثابه ابزار: در بسیاری از روابط، افراد در جستجوی کسی هستند که باری از دوششان بردارد یا بحرانشان را حل کند، نه شریکی برای رشد.

وقتی فردی به کسی کمک می‌کند، اما کمک‌گیرنده نه تنها قدردان نیست بلکه با گذشت زمان توقع بیشتری پیدا می‌کند، در حقیقت نوعی وابستگی ناسالم شکل گرفته است.

این وابستگی وقتی تکرار شود، به تدریج حس وظیفه‌مندی ناعادلانه برای فرد یاریگر ایجاد می‌کند.

در تجربه‌ای که نقل شد، فردی پس از هجده سال یاری، با کمک‌کننده قهر کرد چون «بیشتر از آنچه گرفته بود، انتظار داشت». این رفتار مصداق روشن همان مکانیسم روانی است که در آن سپاس جای خود را به توقع می‌دهد.

چنین رفتاری در نهایت سبب می‌شود افراد ایثارگر و بخشنده، با وجود نیت نیک، احساس خستگی، دلزدگی و حتی انزوا کنند. آنها می‌بینند که شفقت‌شان به «وظیفه» تعبیر شده است.

✓ دیدگاه دکتر حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه: دکتر بقایی این مسئله را از منظر تحقیق و توسعه و روانشناسی اجتماعی چنین تحلیل می‌کند:

> «ریشه این نوع رفتار را باید در ضعف نظامهای فکری رشد فردی جستجو کرد.

> انسان مدرن، در حالی‌که ابزارهای پیشرفت را در دست دارد، از درون نیازمند تکیه‌گاهی است که کمبود تربیت درونی و خودسازی را جبران کند. بنابراین به‌جای پرورش توانایی عبور از مشکل، در جستجوی کسی است که او را از آن عبور دهد.»

 

در نگاه یک مشاور R&D، وابستگیهای رفتاری به "کمک بیرونی" در واقع نوعی کاهش بهره‌وری روانی است، ذهن به‌جای توسعه درونی، انرژی خود را صرف یافتن دیگران برای انجام دادن امورش می‌کند.

در مقیاس جمعی، این اتفاق باعث کند شدن رشد اجتماعی می‌شود، زیرا به‌جای هم‌افزایی، افراد یکدیگر را مصرف می‌کنند.

✓ تضاد میان شفقت فردی و ساختارهای سازمانی: در روایت شما اشاره شد که همین افرادی که در محیط شخصی به لطف و یاری پاسخ مثبت نشان داده‌اند، در محیط کاری یا اداری رفتاری کاملاً متفاوت دارند؛ گاه حتی ظالمانه یا بی‌ملاحظه.

این تضاد نشان می‌دهد که فرهنگ غالب در محیطهای کاری، نوعی بی‌اعتمادی نهادی ایجاد کرده است.

در چنین فضاهایی، احساسات انسانی جایی ندارد و افراد، به‌صورت دفاعی، نقشها و نقابهایی به چهره می‌زنند تا آسیب نبینند. نتیجه آن می‌شود که در بیرون از آن چارچوب رسمی، به شکلی بیمارگونه دنبال روابط حمایتی و تکیه‌گاههای شخصی می‌گردند.

✓لذت باران بودن؛ مرز میان بخشش و فرسودگی: در پایان این مسیر، به جمله‌ای می‌رسیم که خلاصه فلسفه زیست بخشنده است:

> «انگار عادت کردم به باران بودن، بخشش بدون انتظار برایم لذت‌بخش شده است.»

این نگرش، نشانه بلوغ عاطفی و آگاهی در عمل است. با این حال، حتی باران هم اگر بی‌وقفه ببارد، خاک را می‌شوید و فرسوده می‌کند. بنابراین، لازم است در کنار بخشش، مرزها و حدود انرژی روانی تنظیم شود.

* کمک باید آگاهانه باشد، نه از روی اجبار عاطفی.

* هدف از یاری، همدلی برای رشد است، نه جایگزینی برای کوشش دیگران.

* و در نهایت، بخششِ سالم آن است که در آن، انسان هم به دیگری می‌ریزد، هم در خود باقی می‌ماند.

به گزارش خبرنگار ما؛ انزوای بشر در زمانه حاضر، نتیجه کمبود ارتباط نیست؛ بلکه حاصل کیفیت پایین ارتباطات انسانی است.

انسانها بسیار حرف می‌زنند اما کمتر می‌فهمند؛ زیاد کمک می‌خواهند اما کمتر یاری می‌رسانند؛ و حتی هنگامی که یاری می‌گیرند، به‌ندرت آن را فرصتی برای رشد متقابل می‌دانند.

 

به قول دکتر حجت بقایی:

> «تا زمانی که دیگری را نه همسفر، بلکه وسیله ای برای سفر ببینی، در واقع در هیچ مسیری رشد نخواهی کرد.»

+++

کارگروه صلح و سازش کلینیک تحقیق و توسعه دکتر حجت بقایی

کارگروه صلح و سازش

کلینیک تحقیق و توسعه دکتر حجت بقایی