بعد از حدود سه سال تکرار سمیناری جذاب و پر از نکات به یاد ماندنی »»»
گروه آموزشی مدیران هوشمند با مشارکت و همکاری کارگروه صلح و سازش کارآفرینان صنعت ایرانی برگزار می کند:
سمینار «مسایلی که در دانشگاه یاد نمی گیرید»
طراحی و اجرا: دکتر حجت بقایی
مشاور حقوقی: دکتر علی حسین پور (ریاست کارگروه صلح و سازش خاورمیانه در شمال کشور + ریاست کمیسیون حقوقی شرکتهای پشتیبانی، خدماتی استان گیلان)
مشاور علمی: مهندس فرهاد شهسواری (ریاست شبکه مخترعین ایران)
Congratulations
Dear Professor Mr. Nii Ayitey Anumle Oyanka, I congratulate you on your appointment as "Member of the Supreme Council of the Board of Directors of the World University of Sports" and "Member of the Supreme Council of the Board of Directors of the World Organization for the Registration of Firsts" and "Permanent Member of the World Register of the King of Confederations in the World", which shows your capabilities in the fields of social and world peace, and I wish you further success.
Sincerely:
Dr. Hojjat Baghaei
Member of the Public Relations Committee of the World University of Sports /
Secretary of the Selection Committee of the World Organization for the Registration of Firsts in Eurasia /
Advisor of the Caspian Sea Region of the World Register of the King of Confederations
مجموعه "گفتگو با نابغه ها"
حجت بقایی از آماده شدن طرح مجموعه برنامه تلویزیونی "گفتگو با نابغه ها" خبر داد،
واحدخبر کارگروه صلح و سازش _ به گزارش خبرنگار ما وی در مورد این طرح گفت: "گفتگو با نابغه ها" را برای معرفی افرادی تولید می کنم که گوهرهای پنهان و ناشناخته ایرانی هستند. و کمتر تریبونی برای صحبت دارند.
اینها هستند، در جامعه هم هستند، ممکن است به عنوان نخبه هم مطرح شوند ولی مردم آنها را کمتر می شناسند. و در این مجموعه آنها دیده می شوند، شنیده می شوند و حتی لمس می شوند. چون بخشی از برنامه به ارتباط با مخاطبین در صورت تمایل میهمانان مرتبط است.
بقایی در بخش دیگری از گفتگوی کوتاه در مورد هدف از ساخت و موضوع برنامه افزود: در حال حاضر برای تولید این مجموعه سالنهایی در گیلان مازندران اصفهان البرز خوزستان خراسان تهران پیشنهاد شده است، و حدود ۱۶۵ نفر از بهترینهای ایران برای گفتگو آمادگی دارند یعنی حدود ۱۵۰ قسمت سوژه برنامه هرقسمت حداقل دو ساعت آماده است. برای پخش این مجموعه نیز ۸شبکه تلویزیونی در نظر گرفته ایم.
و در کنار آن کل برنامه به صورت گزارش کامل متنی در سه پایگاه منتشر می شود. و برای هر قسمت ۱۲ گزارش خبری طراحی کرده ایم که تولید و از ۲۵ پایگاه حامی برنامه منتشر خواهد شد. بعلاوه گزارشهای اختصاصی چند خبرنگار و پایگاههای مرتبط با حضار در برنامه ...
بقایی در پایان گفت: به دلیل مسایلی اگر نتوانیم برنامه را به صورت برنامه تلویزیونی تولید کنیم، به صورت کنفرانسهای فصلی آن را اجرا خواهم کرد.
هدف تزریق آگاهی به مردمی است که لایق بهترینها هستند. ما باید یادبگیریم، بیاموزیم، انتقال تجربه کنیم.
#برنامه_تلویزیونی
#گفتگو_با_نابغه_ها
#حجت_بقایی
#مستند_تلویزیونی
#برنامه_خبری
#گزارش
#شبکه_تلویزیونی
बधाई हो
प्रिय प्रोफेसर श्री नी आयते अनुमले ओयंका, मैं आपको "वर्ल्ड यूनिवर्सिटी ऑफ़ स्पोर्ट्स के बोर्ड ऑफ़ डायरेक्टर्स की सुप्रीम काउंसिल के मेंबर" और "वर्ल्ड ऑर्गनाइज़ेशन फ़ॉर द रजिस्ट्रेशन ऑफ़ फ़र्स्ट्स के बोर्ड ऑफ़ डायरेक्टर्स की सुप्रीम काउंसिल के मेंबर" और "वर्ल्ड रजिस्टर ऑफ़ द किंग ऑफ़ कन्फ़ेडरेशन्स इन द वर्ल्ड" के परमानेंट मेंबर के तौर पर आपके अपॉइंटमेंट पर बधाई देता हूँ, जो सामाजिक और विश्व शांति के क्षेत्र में आपकी काबिलियत को दिखाता है, और मैं आपकी आगे की सफलता की कामना करता हूँ।
भवदीय:
डॉ. होज्जत बघाई
वर्ल्ड यूनिवर्सिटी ऑफ़ स्पोर्ट्स की पब्लिक रिलेशन्स कमेटी के मेंबर /
यूरेशिया में वर्ल्ड ऑर्गनाइज़ेशन फ़ॉर द रजिस्ट्रेशन ऑफ़ फ़र्स्ट्स की सिलेक्शन कमेटी के सेक्रेटरी /
किंग ऑफ़ कन्फ़ेडरेशन्स के वर्ल्ड रजिस्टर के कैस्पियन सागर क्षेत्र के एडवाइज़र
ألف مبروک
عزیزی الأستاذ نی أیتی أنوملی أویانکا، أهنئکم بمناسبة تعیینکم "عضوًا فی المجلس الأعلى لمجلس إدارة الجامعة العالمیة للریاضة"، و"عضوًا فی المجلس الأعلى لمجلس إدارة المنظمة العالمیة لتسجیل الإنجازات الأولى"، و"عضوًا دائمًا فی السجل العالمی لملک الاتحادات"، مما یدل على کفاءتکم فی مجالات العمل الاجتماعی والسلام العالمی، وأتمنى لکم مزیدًا من التوفیق والنجاح.
مع خالص التقدیر:
الدکتور حجة بقائی
عضو لجنة العلاقات العامة فی الجامعة العالمیة للریاضة /
أمین سر لجنة الاختیار فی المنظمة العالمیة لتسجیل الإنجازات الأولى فی أوراسیا /
مستشار منطقة بحر قزوین فی السجل العالمی لملک الاتحادات
Félicitations
Cher Professeur Nii Ayitey Anumle Oyanka, je vous félicite pour votre nomination en tant que « Membre du Conseil suprême du Conseil d’administration de l’Université mondiale du sport », « Membre du Conseil suprême du Conseil d’administration de l’Organisation mondiale pour l’enregistrement des premières » et « Membre permanent du Registre mondial du Roi des Confédérations ». Ces nominations témoignent de vos compétences dans les domaines de la paix sociale et internationale, et je vous souhaite plein succès.
Cordialement,
Dr Hojjat Baghaei
Membre du Comité des relations publiques de l’Université mondiale du sport /
Secrétaire du Comité de sélection de l’Organisation mondiale pour l’enregistrement des premières en Eurasie /
Conseiller pour la région de la mer Caspienne du Registre mondial du Roi des Confédérations.(fr)
Parabéns!
Caro Professor Nii Ayitey Anumle Oyanka, felicito-o pela sua nomeação como "Membro do Conselho Supremo da Direção da Universidade Mundial do Desporto", "Membro do Conselho Supremo da Direção da Organização Mundial para o Registo das Primeiras Conquistas" e "Membro Permanente do Registo Mundial do Rei das Confederações", o que demonstra a sua capacidade nas áreas das questões sociais e da paz mundial. Desejo-lhe ainda mais sucesso.
Atenciosamente,
Doutor Hojjat Baghaei
Membro do Comité de Relações Públicas da Universidade Mundial do Desporto /
Secretário do Comité de Seleção da Organização Mundial para o Registo das Primeiras Conquistas na Eurásia /
Consultor da Região do Mar Cáspio do Registo Mundial do Rei das Confederações.(Porteghal)
جهان ناشناس
[شاعر: حجت بقایی]
شب
از لابلای استخوانم عبور میکند
بی آنکه نشانی بگذارد
جز لرزشی
که نامش را هیچ زبانی نمیداند
من
به هر سو که میروم
سایهای از من پیش تر قدم میگذارد
سایهای که
گاهی از خودم صبورتر است
و گاهی
مثل تیغِ بادی در ارتفاع
بیرحمانه مرا پس میزند
جهان
درست وقتی خیال میکنی فهمیدهایش
چهرهاش را عوض میکند
و تو
در میان دودِ یک پرسش
گم میشوی
من از همین گم شدن
زاده شدهام
از همین رهاشدگیِ بیانتها
جایی که
نه ترسی دارد
نه خدای روشنی
فقط صدایی دور
که هرگز نمیگوید
از کجا آمده
و به کجا میبَردت
+++
بحران دیدهنشدن: تحلیل پویاییهای سازمانی در غیاب شناخت مدیر از کارمند
[اختصاصی کارگروه صلح و سازش؛ گفتگو با دکتر حجت بقایی _ عضو ارشد کارگروه صلح و سازش کشور]
> مقدمه: پارادوکس ساختار و انسان
> در تجربه سالهای اخیر به عنوان مشاور تحقیق و توسعه در سازمانهای مختلف، چه در بدنه دولتی و چه در بازوهای بزرگ بخش خصوصی، با یک پدیده مشترک و مخرب مواجه شدهام: "گسست شناختی میان مدیر میانی/عالی و نیروی کار خط مقدم." این یک نقص فردی نیست، بلکه یک نقص سیستمی است که ریشه در طراحی ساختارهای سلسله مراتبی خشک دارد. در این ساختارها، مدیر تبدیل به یک نقطه انتقال اطلاعات از بالا به پایین میشود؛ یک رله که وظیفهاش اجرای دستورات است، نه شناخت داراییهای ارزشمند زیرمجموعهاش.
> درد پنهان: نادیده گرفتن پتانسیلها
> مشکل اصلی اینجاست: مدیرِ درگیر در سیستم، کارمند را به عنوان یک "واحد اجرایی" میبیند، نه به مثابه یک "مخزن بالقوه از نوآوری و توانمندی". او درد کارمند را نمیداند؛ اینکه کارمند برای حل یک مشکل تکراری روزانه، راهحلی دارد که مدیر ارشد هرگز به آن دسترسی پیدا نکرده است. او نمیداند کدام کارمند دارای پشتکار پنهان است و کدام یک پتانسیل رهبریِ پروژهای خاص را داراست. تمرکز صرف بر «کار بالادستی» و گزارش دهی به سلسله مراتب بالاتر، باعث میشود هرگونه خلاقیت محلی، پیش از آنکه به مرحله بروز برسد، در چرخه بوروکراسی ادغام و خنثی شود. اینجاست که مفهوم اصلی تحقیق و توسعه (R&D) که همانا ارزشآفرینی از طریق شناخت ناشناختههاست، قربانی میشود.
> سرنوشت پیشرفت در چنین سیستمی:
> پیشرفت در چنین محیطی، به ندرت از مسیر شایستهسالاری واقعی و نوآوری محتوایی عبور میکند. در این سیستم، پیشرفت تبدیل به "مهندسی دیده شدن" میشود.
> ۱. مسیر امن: کارمندان برای بقا، یاد میگیرند که ریسک نکنند. آنها به تکرار کارهایی روی میآورند که از سوی مافوق تأیید شده، حتی اگر بدانند که ناکارآمد است. این همان «تثبیت نظم موجود» است که نظریه انتقادی آن را محکوم میکند.
> ۲. پاداش به نمایش: موفقیت به میزان توانایی در ارائه گزارشهای پر زرق و برق و موفقیتآمیز در جلسات هیئت مدیره گره میخورد، نه کیفیت واقعی خروجی عملیاتی. کسی که نمودار بهتری میکشد، نه کسی که کد بهتری مینویسد.
> استراتژی بقا: کارمندان برای دیده شدن چه کنند؟
> اگرچه این یک سیستم ناسالم است، اما کارمندان هوشمند میدانند که باید بر اساس منطق حاکم بازی کنند تا بتوانند از این گذرگاه عبور کنند:
> مستندسازیِ صریحِ عملکرد: دیگر فقط انجام دادن کار کافی نیست. کارمند باید مهارتهای جدید، مشکلات حل شده و نتایج کمیسازی شده (حتی کوچک) را به شکلی طراحی کند که مستقیماً با اهداف اعلام شده مدیران ارشد همراستا باشد.
> استفاده از "قهرمانان داخلی": شناسایی مدیران میانی یا همکاران ارشدی که هنوز به پتانسیلها اعتقاد دارند (اگرچه انگشتشمارند) و استفاده از آنها به عنوان حامی (Sponsor) برای معرفی ایدهها در سطوح بالاتر.
> شبکهسازی عمودی: پرهیز از صرف انرژی صرفاً در شبکه افقی همکاران و تمرکز بر درک زبان و اولویتهای تیمهای مدیریت ارشد.
> نتیجهگیری
> سازمانهایی که مدیران آنها از نقش خود به عنوان «شناسنده استعدادها» فاصله میگیرند و تبدیل به «صرفاً مجریان سلسله مراتبی» میشوند، محکوم به یک رکود نرم هستند. آنها ممکن است امروز سودآور باشند، اما فردای خود را با از دست دادن سرمایههای فکری میخرند. تحقیق و توسعه واقعی، تنها زمانی شکوفا میشود که مدیران بیاموزند در کنار رهبری، به طور فعال «مشاهده» و «شناسایی» کنند و به جای اجرای صرف، پرورشدهنده باشند.
+++
#ادبیات_توسعه
گذشته، موتور محرک آینده / قالیچه پرنده افسانه نیست؛ ایرانیان قالیچه پرنده داشتند.
ادبیات توسعه|| تاریخ یک ملت، صرفاً مجموعهای از خاطرات گذشته نیست؛ بلکه نقشهای دقیق از منابع، تواناییها و اشتباهاتی است که میتواند مسیر توسعه و پیشرفت امروز را روشن سازد. برای کشورهایی با تمدنهای کهن، مانند ایران، گذشتهای سرشار از نوآوری و دستاوردهای علمی و فنی، میتواند به قویترین موتور محرک برای انگیزش نسل جوان و بازیابی جایگاه جهانی تبدیل شود. نادیده گرفتن این میراث، به معنای انکار پتانسیل ذاتی ملت است.
زمانی که یک ملت به یاد میآورد که در اوج تاریخ، در علوم، معماری، یا حتی تکنولوژیهای پیشرفته زمان خود سرآمد بوده است، خودباوری ملی تقویت میشود. این خودباوری، سنگ بنای هر جهش توسعهای است. توسعه صرفاً واردات تکنولوژی نیست؛ توسعه ریشه در خلاقیت بومی دارد؛ و این خلاقیتها اغلب در دل تاریخ نهفتهاند. برای پیشرفت در حوزههایی مانند هوافضا یا نساجی پیشرفته امروز، یادآوری اینکه روزگاری ایرانیان بر مرزهای دانش زمان خود مسلط بودهاند، یک ضرورت انگیزشی است.
رمزگشایی از تکنولوژی گمشده؛ هنر “ایکات” و قالیچه پرواز
در گفتگو با دکتر حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه (تحلیل فنی-تاریخی):
در این بخش، دکتر حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه، بر روی یکی از عجیب ترین و شگفتانگیزترین ادعاهای تاریخ ایران تمرکز میکند: قابلیت پرواز که در افسانهها با عنوان “قالیچه پرنده” مطرح شده است. دکتر بقایی معتقد است که این افسانهها ریشه در دانش فنی واقعی، به نام هنر “ایکات”، داشتهاند.
ایکات؛ فراتر از یک هنر نساجی بوده است؛ دکتر بقایی توضیح میدهد که “ایکات” (Ikat) در معنای فنی خود، صرفاً روش رنگرزی الیاف قبل از بافت نبوده، بلکه یک تکنیک مهندسی پارچه بوده است که منجر به ایجاد ساختارهای منحصربه فردی میشده است.
«آنچه ما امروزه به عنوان پارچه ایکات میشناسیم، تنها یک روی سکه است. اجداد ما از این تکنیک برای ایجاد ساختارهای هندسی با دقت میکروسکوپی در تار و پود استفاده میکردند. این پارچهها، خواه از جنس پشم مرغوب یا ابریشم خالص، صرفاً جنبه تزئینی نداشتند. طراحیهای آنها که به صورت چهارگوش، لوزی یا حتی سهگوش انجام میگرفت، برای ایجاد یک شبکه استحکامیافته و در عین حال سبک، طراحی شده بود.»
دکتر بقایی اشاره میکند که دقت در بافتهای پیشرفته، به حدی بوده است که میتوانستند نسبت استحکام به وزن (Strength-to-Weight Ratio) بالایی در پارچههای خود ایجاد کنند، که این ویژگی برای هر ساختار سبک و مقاوم، حیاتی است.
پرسش کلیدی این است که چگونه این پارچهها به پرواز منجر میشدند؟ دکتر بقایی بر این باور است که این ساختارها، پوشش یا بدنه اصلی یک وسیله پرنده را تشکیل میدادهاند که شاید از طریق مکانیزمهای دیگری (احتمالاً بر اساس دانش آیرودینامیک آن دوره) به پرواز درمیآمدند.
بهترین شواهد ملموس ما از این تکنولوژی در قلعه بابک دیده میشود. آخرین نمونههای باقیمانده از این پارچهها در این قلعه تاریخی، نشاندهنده استفاده استراتژیک از آنها بود.
در ایران افرادی بودند که به آنها ایکات سوار می گفتند، این افراد تجربه پرواز با این بافته های را داشته و به دیگران نیز می آموختند، در قلعه بابک اینها با ایکات از بالای دیوارها و برجهای قلعه بر سر دشمنان پرواز می کردند و از آسمان به آنها حمله می کردند، که پس از کشته شدن بابک خرمدین و تسلیم قلعه، اعراب تمامی ایکات سواران و حتی کسانی که در صنعت ایکات فعال بودند را به دلیل اینکه اعتقاد داشتند انسان بر زمین راه می رود و این شیطان است که در آسمان راه می رود، کشتند و سوزاندند و آثار آن افتخار ایرانی در تاریخ کمرنگ شد. به طوری که فقط در قصه های مادربزرگها نسل به نسل چرخید و ما گمان می کنیم افسانه است.
این پارچههای ایکات، علاوه بر وسایلی برای پرواز، به دلیل استحکام کششی و سبکی بینظیرشان، به عنوان پوششهای مقاوم در برابر حملات و همچنین محافظ برای سازههای حساس قلعه به کار میرفتند و یکی از دلایل اصلی نفوذناپذیری این قلعه در برابر محاصرههای طولانیمدت بودهاند. ایکات در اینجا نه یک فرش، بلکه یک ماده کامپوزیتی پیشرفته برای دفاع بود.
تحلیل دکتر بقایی حاکی از آن است که دانش فنی پشت “قالیچه” صرفاً مربوط به بافندگی نبوده، بلکه ترکیبی از علم مواد (Material Science) و هندسه پیشرفته برای دستیابی به مقاومت ساختاری بالا در برابر تنشها بوده است.
به گزارش خبرنگار ما؛ تاریخ ما مملو از نمونههایی است که نشان میدهد ایرانیان در طول اعصار، مرزهای علم و هنر را جابجا کردهاند. بازگشت به این دانشهای فراموششده، با کمک فناوریهای امروز، میتواند کلید توسعه پایدار باشد و ثابت کند که “قالیچه پرنده” نه یک آرزوی دستنیافتنی، بلکه میراثی است که تنها نیاز به بازیابی و درک عمیقتر دارد.
